W koncepcji normy postępowania rozwijanej przez Zygmunta Ziembińskiego podstawowe są jednak nakaz i zakaz. Zezwolenie, wolność prawnie chroniona, uprawnienie albo kompetencja są w tym ujęciu charakteryzowane przez odpowiedni układ obowiązków innych podmiotów, a nie przez postulowanie odrębnej kategorii „norm zezwalających”.

Dlatego określenia „norma uprawniająca” i „norma zezwalająca” mogą mieć różne znaczenia w zależności od przyjętej koncepcji teoretycznej. Przy posługiwaniu się nimi należy wskazać, czy chodzi o samodzielny rodzaj normy, czy o skrótowy sposób opisu sytuacji prawnej wyznaczonej przez obowiązki innych podmiotów.

Normy kompetencyjne

Szczególną kategorią są normy kompetencyjne, związane z dokonywaniem prawnie doniosłych czynności konwencjonalnych.

W ujęciu rozwiniętym przez Zygmunta Ziembińskiego norma kompetencyjna jest normą postępowania skierowaną do podmiotu podległego kompetencji. Jeżeli podmiot kompetencji dokona należycie określonej czynności konwencjonalnej, norma nakazuje podmiotowi podległemu odpowiednio na tę czynność zareagować.

Kompetencję należy odróżnić od obowiązku uczynienia z niej użytku.