W 1942 skład kierownictwa PPR-GL przedstawiał się następująco: Marceli Nowotko („Stary”, „Marian”), Pinkus Finder („Paweł”), Bolesław Mołojec („Długi”, „Edward”) (tworzyli tzw. „sekretariat KC”) oraz Małgorzata Fornalska („Jasia”), Franciszek Jóźwiak („Witold”) i, jako sekretarz warszawski, Władysław Gomułka („Wiesław”).

Według relacji Józefa Światły, zbiegłego na Zachód wicedyrektora departamentu X MBP, Marceli Nowotko przy pomocy szefa sztabu GL Franciszka Jóźwiaka (lub tylko za jego wiedzą, jak podają niektóre źródła) stworzył w Gwardii Ludowej specjalną „komórkę dezinformacyjną”, zajmującą się śledzeniem, zdobywaniem pseudonimów, nazwisk i adresów działaczy podziemia niepodległościowego i Armii Krajowej. Informacje te przekazywano następnie do Gestapo pocztą lub za pośrednictwem umieszczonych w Gestapo agentów sowieckiego wywiadu. Celem tych działań było rozbicie i zlikwidowanie podziemnych struktur AKZbigniew Błażyński, Mówi Józef Światło: za kulisami bezpieki i partii 1940-1955, Polska Fundacja Kulturalna, Londyn 1985, , s.