Tym szybowcem ustanowił Schulz w dniu 11 maja 1924 r. w Rossiten rekord świata w locie długodystansowym trwającym 8 godz. i 42 min. Szybowiec ten był typem doświadczalnym do prób nowego sposobu sterowania. Składał się on ze steru wysokościowego i klap po jednej przy zewnętrznych końcach skrzydeł, niezależnie uruchamianych podczas opadnięcia steru bocznego. Drąg sterowniczy składał się z kijów do mioteł, dlatego konstrukcja ta nazywana została „skrzynia z kijów do mioteł” – „Besentielkiste”.
Dane techniczne Pierwotna konstrukcja 1922 Przebudowa 1924 Rozpiętość: 12,5 m 12,5 m Długość: 4,8 m 4,8 m Wysokość: 2,6 m 2,6 m Obciążenie powierzchni: 7,6 kg/m² 8,53 kg/m² Masa szkieletu: 47,3 kg 65 kg Nośność: 75,7 kg 80 kg Powierzchnia skrzydeł wraz ze sterem popr.: 18,4 m² 18,4 m² Profil płatu nośnego: Żukowskij/zmieniony Pokrycie: impregnowany muślin pokrycie z balonu Materiał: drewniane listwy świerkowe Drążki sterownicze: kije do mioteł Paski zabezpieczające: powróz konopny Olinowanie: struny fortepianowe Koszt materiałów według wykonawcy – 100 marek
FS 5
Tym szybowcem Schulz startował od 18 do 28 maja 1923 na Mierzei Kurońskiej w I Wybrzeżowych Zawodach Szybowniczych w Rossitten.