thumb|250px|Rozmieszczenie w Europie i zachodniej Azji Dzięcioł białogrzbiety (Dendrocopos leucotos) – gatunek średniej wielkości osiadłego ptaka z rodziny dzięciołowatych (Picidae). Zamieszkuje pas lasów liściastych Eurazji od Renu po wybrzeże Pacyfiku i wyspy w jego zachodniej części. Nie jest zagrożony.
Podgatunki i zasięg występowania Zamieszkuje wschodnią Europę (w innych jej częściach wyspowo), Kaukaz, Grecję, północną i południową Turcję, zachodnią Norwegię, południową Szwecję i w pasie przechodzącym przez: Rosję, północny Kazachstan i Mongolię, aż po Japonię i Chiny. Spotykany jest również na Kamczatce.
Wyróżnia się 11 lub 12 podgatunków Dendrocopos leucotos: D. l. leucotos (Bechstein, 1802) – dzięcioł białogrzbiety – podgatunek nominatywny, występuje w północnej, środkowej Europie oraz dalej na wschód przez południową Rosję po Kamczatkę, Sachalin, północno-wschodnie Chiny i Półwysep Koreański. W Polsce bardzo nielicznie lęgowy niemal wyłącznie na wschód od Wisły m.in. w Gorcach. W latach 2013–2017 jego liczebność na terenie kraju szacowano na 1500–2000 par. D. l. uralensis (Malherbe, 1860) – zachodni Ural do jeziora Bajkał D. l. lilfordii (Sharpe & Dresser, 1871) – dzięcioł łuskogrzbiety – Pireneje, środkowe Włochy, Bałkany, Azja Mniejsza i Kaukaz. Zamiast białej barwy, jak u podgatunku D. l.