leucotos, posiada bardziej rdzawy odcień. Kuper i boki prążkowane. D. l. tangi Cheng, 1956 – zachodnio-środkowe Chiny D. l. subcirris (Stejneger, 1886) – Hokkaido (Japonia) D. l. stejnegeri (Kuroda, Nagamichi, 1921) – północne Honsiu (Japonia) D. l. namiyei (Stejneger, 1886) – południowe Honsiu, Kiusiu i Sikoku (Japonia) D. l. takahashii (Kuroda & Mori, 1920) – wyspa Ullŭng-do (Korea Południowa) D. l. owstoni (Ogawa, 1905) – dzięcioł większy – Amami Ōshima (północna część archipelagu Riukiu); przez autorów Handbook of the Birds of the World i IUCN uznawany jest za osobny gatunek. D. l. quelpartensis (Kuroda & Mori, 1918) – wyspa Jeju-do (Korea Południowa) D. l. fohkiensis (Buturlin, 1908) – południowo-wschodnie Chiny D. l. insularis (Gould, 1863) – Tajwan.