W pierwszej połowie XVIII w. na Białorusi, jak i w Rosji zaczęły się procesy rozpadu stosunków feudalno-poddańczych. Zwiększenie pańszczyzny doprowadziło do gwałtownego zbiednienia chłopów. Wywoływało to liczne powstania, które dosięgnęły i Naddźwinie. Jednym ze znacznych wystąpień chłopów był bunt 1822 w Bieszenkowiczach należących wówczas do grafa Joachima Chraptowicza. Nie mogąc wytrzymać ucisku ze strony jego ekonoma i starosty, mieszkańcy miejscowości i przyległych do niej wsi wystosowali petycję do cara, w której skarżyli się na warunki życia i pracy. Bunt mieszczan z Bieszenkowicz jak i niepokoje chłopów Naddźwinia przeciwko grafowi zostały stłumione.
W czasie rewolucji 1905-1907 wystąpienia na bieszenkowiczyźnie nabrały ostrego, politycznego charakteru. Miała miejsce agitacja witebskiej organizacji RSDRP (miała filię w Bieszenkowiczach), połockiej organizacji RSDRP, witebskiego socjaldemokratycznego komitetu Bunda.
Rejon oficjalnie utworzony został 17 lipca 1924. Do 26 lipca 1930 znajdował się w składzie okręgu witebskiego. 20 lutego 1938 włączono go do obwodu witebskiego.