Prototyp, o znakach rejestracyjnych SP-2750, oblatał Jerzy Popiel w dn. 9 listopada 1974 r. Dokonano dalszych zmian w kształcie i wielkości przedniej części kadłuba oraz przekonstruowano kabinę co pozwoliło na uzyskanie półleżącej pozycji pilota. Tak zmieniony szybowiec stał się podstawą do rozpoczęcia produkcji seryjnej szybowca oznaczonego symbolem SZD-30C Pirat. Pierwszy egzemplarz seryjny nowej wersji, o znakach SP-3119, oblatał pilot doświadczalny Zdzisław Bylok w dn. 10 stycznia 1978 r.
Łącznie wyprodukowano 813 sztuk w tym 46 Piratów C, początkowo w SZD w Bielsku Białej a od 1974 r. w WSK w Świdniku. Oprócz użycia w Polsce, był eksportowany do 24 krajów, w tym Argentyny, Australii, Egiptu, Północnej Korei, Nowej Zelandii, USA, ZSRR i Wenezueli. Ogółem cztery Piraty zostały zakupione dla Klubu Szybowcowego Stowarzyszenia Lotników Polskich w Wielkiej Brytanii na lotnisku Lasham (numery boczne 302, 303 i 304 na cześć polskich dywizjonów RAF)Krzysztof Kubala: Polacy pod niebem Hampshire, "Skrzydlata Polska" nr 6(2476)/2019, s.63-64.
Jeden z egzemplarzy znajduje się na lotnisku Madryt-Barajas, w Terminalu 1, podwieszony w przejściu w okolicy bramki C-46.
Konstrukcja mały|Szybowiec Pirat ze zbiorów MLP w Krakowie Jednomiejscowy szybowiec w układzie grzbietopłataInstrukcja użytkowania w locie szybowca SZD-30