Henryk VI Hohenstauf, niem. Heinrich VI (ur. w listopadzie 1165 w Nijmegen, zm. 28 września 1197 w Mesynie) – król Niemiec w latach 1190–1197 (koronowany w 1169), cesarz rzymski w latach 1191–1197, król Sycylii (wraz z żoną Konstancją) w latach 1194–1197 z dynastii Hohenstaufów. Jeden z najpotężniejszych władców w historii Niemiec.
Panowanie Sukcesja w Niemczech i na Sycylii Henryk VI był synem cesarza Fryderyka Barbarossy i hrabiny Palatynatu Burgundzkiego Beatrycze I. Jego młodszym bratem był późniejszy król niemiecki Filip Szwabski. W czerwcu 1169 niemający jeszcze 4 lat Henryk, dzięki zabiegom ojca, został wybrany i koronowany w Bambergu na króla Niemiec. W 1184, podczas Hoftagu (zjazdu książąt) w Moguncji Fryderyk uroczyście pasował obu synów na rycerzy. Podczas jednej z wypraw ojca do Lombardii, 27 stycznia 1186 w Mediolanie Henryk ożenił się z 12 lat od niego starszą królewną sycylijską Konstancją, córką Rogera II. Przez to małżeństwo uzyskał prawa do tronu sycylijskiego po śmierci siostrzeńca Konstancji, Wilhelma II. Jednakże w 1189 na tronie zasiadł wybrany przez szlachtę sycylijską hrabia Tankred z Lecce, syn Rogera (brata Konstancji) z nieprawego łoża.