W Ziemi sieradzkiej wynosiła 10 lecz dzielona była w proporcji: 6 dla właściciela, 4 dla krewnych (s. 139). Na Rusi podwyższano do 12 gdy zabitym był poddany królewski (s. 140).. Następne regulacje dotyczące główszczyzny płaconej za szlachcica pochodzą z lat: 1493 – 120 grzywienVol. leg. t.1 s.125 De homicidio et capite nobilium solvendis. Odróżniano zabójstwo w obronie własnej – 60 grzywien De in sui defensione (tamże)., 1588 – 240 grzywien (za zabójstwo przy użyciu broni palnej dwukrotność, czyli 480 grzywien)Vol. leg. t. 2 s. 255 O mężobójstwach, i skrutyniach [śledztwach], i wieży. Zabójca powinien też odbyć karę uwięzienia w lochu wieży (in fundo) przez rok i 6 tygodni, za użycie broni palnej dwa razy dłużej. Tamże (s. 256) o nieumyślnym spowodowaniu śmierci.. Były to pokaźne sumy (dochód ze średniego folwarku wraz ze świadczeniami chłopskimi wynosił około 115 grzywien). Pod koniec XVI w. wzrost wartości główszczyzny był nie tylko spowodowany spadkiem wartości pieniądzaJeżeli cenę głowy za Zygmunta Augusta, za którą płacono 120 grzywien czyli 192 zł (30 groszy), zamienimy na wartość zboża lub inwentarza żywego, łatwo się przekonać, jak środek ten stracić na swej skuteczności.