Główszczyznę chłopską ustalano w: 1581 r. na 30 grzywienVol. leg. t. 2 s. 206 O mężobójstwie plebeiorum, 1631 r. na 100 grzywienTamże, t. 3 s. 3, 26 Taxa capitis plebeiorum. Lista przepisów na ten temat Inwentarz Voluminow legum przedruk wydania XX. Pijarow. Cz. 1, Do tomów I-VI s. 248-251. Wyraz mężobójstwo był niedokładnym tłumaczeniem łac. homicidium oznaczającego zabicie człowieka. Widać to w artykule 33 Exceptów Mazowieckich jeśliby kto ojca, matkę, albo brata, albo siostrę, stryja rodzonego, albo męża, albo żonę, albo po którym by miał w dobra sukcesować [odziedziczyć] zabił: takowy mężobójca.... Połowa przypadała rodzinie, połowę zabierał pan. W prawie wiejskim kary pieniężne (w tym główszczyzna) były rozpowszechnione, ponieważ panowie nie chcieli tracić rąk do pracy na folwarkach.
Główszczyzna za zabójstwo mieszczanina równa była główszczyźnie za zabójstwo chłopaStella Maria Szacherska, Próba walki o główszczyznę mieszczańską w XV wieku, Notatki Płockie : kwartalnik Towarzystwa Naukowego Płockiego, Tom 22, Numer 4(92), 1977, s. 31-34., istniały jednak wyjątki – za zabójstwo: gdańszczan, torunian oraz rajców i ławników niektórych miast płacono główszczyznę szlacheckąZachodzić tu mogły dwie możliwości.