Pod koniec wojny, jak również w pierwszych latach po jej zakończeniu w wielu krajach przyznano kobietom pełne prawa wyborcze.
W Rosji prawa wyborcze kobiety uzyskały po rewolucji lutowej wraz z ustanowieniem republiki parlamentarnej w 1917, ugruntowane w „Rosyjskiej Republice Radzieckiej” i uchwaleniem 10 lipca 1918 roku pierwszej radzieckiej konstytucji. Faktycznie było to jednak „prawo głosowania” wyłącznie na partię rządzącą bolszewików, opozycyjne partie zostały zlikwidowane. Rewolucja bolszewicka ogarniając kolejne kraje tworząc na ich terenach socjalistyczne republiki autonomiczne wprowadzała jednocześnie ustawodawstwo rosyjskie.
Prawa kobiet w Polsce W Polsce kobiety teoretycznie uzyskały prawa wyborcze po odzyskaniu suwerenności w 1918, tj. 7 listopada 1918 roku wraz z powstaniem rządu Ignacego Daszyńskiego. Mimo iż rząd Ignacego Daszyńskiego nie zdążył wprowadzić zmian gwarantowanych swoich programem de iure (11 listopada na ręce Józefa Piłsudskiego nastąpiła dymisja tegoż rządu), sam Piłsudski podkreślił, jak przełomowy był to rząd i jak duże szanse miał na wprowadzenie wszystkich zmian deklarowanych. Ostatecznie prawa kobiet potwierdzone zostały 28 listopada tego samego roku dekretem Tymczasowego Naczelnika Państwa, Józefa Piłsudskiego.