Po ukończeniu gimnazjum wojskowego w Kijowie, w 1866 wstąpił do Wojskowej Szkoły Konstantynowskiej, którą ukończył w roku następnym, skierowany następnie do Junkierskiej Szkoły Piechoty w Odessie. Zapytany na lekcji historii o „bunty Polaków”, bronił powstańców styczniowych, za co skreślono go z listy studentów i w stopniu junkra przeniesiono do pułku w guberni chersońskiej. Tam kupował książki naukowe, uczył się języków i rzemiosła, a sztuki fotografowania nauczył go rosyjski malarz akwarelista i fotograf Mikołaj Osipow.
Po aneksji Turkiestanu przez Rosję w 1876 Barszczewski ochotniczo zgłosił się do wyjazdu na nowo pozyskane terytoria, gdzie służył w oddziale topograficznym. Do 1897 zamieszkiwał głównie w Samarkandzie i tam w 1880 ożenił się z Ireną Niedźwiecką, która zmarła po 10 latach małżeństwa. Wraz ze swym oddziałem miał za zadanie badania terenu i wytyczenie nowych dróg o znaczeniu strategicznym w kierunku Chin i Afganistanu.