thumb|Kpt. James W. Love, dowódca jednostki przeciwpancernej w 38. pułku przy wraku Pantery 6 lutego 1945, dywizja ruszyła do kontrataku, osiągając 9 marca Ren, jako jedna z pierwszych jednostek alianckich, a następnie wzięła udział w forsowaniu Renu, walcząc o Most Ludendorffa w Remagen i jako pierwsza jednostka amerykańska przekroczyła Ren 21 marca. Następnie zajęła bez walki Getyngę, sforsowała Wezerę i 18 kwietnia wzięła udział wraz z 69 Dywizją Piechoty w walkach o Lipsk. Po zdobyciu Lipska, dywizja przekroczyła rzekę Mulde, jednak została zepchnięta przez niemiecki kontratak wyprowadzony w tym rejonie. Dywizję przerzucono na południe, nad dawną granicę niemiecko-czechosłowacką, którą to przekroczyła 4 maja jako pierwsza jednostka amerykańska. Ostatnią bitwą dywizji było wyzwolenie Pilzna dokonane w dniu zakończenia wojny w Europie, czyli 8–9 maja 1945.
mały|Żołnierze 2 Dywizji w Czechosłowacji 2 Dywizja wróciła do Nowego Jorku 20 lipca 1945, a 22 lipca osiągnęła Camp Swift w Bastrop w Teksasie. Tam rozpoczęła szkolenie, przygotowujące jednostkę do planowanej inwazji na Japonię, tam też zastał dywizję koniec wojny.