Jiménez de Cisneros, wydając mszał mozarabski, włączył doń rzymskie elementy (zwłaszcza jeśli chodzi o modlitwy wstępne).
W czasach panowania muzułmanów nad Półwyspem Iberyjskim, msze celebrowane były także w języku arabskim (na ten język przetłumaczono również Biblię). Wraz z rekonkwistą nastała łacina, która była językiem liturgicznym aż do Soboru Watykańskiego II. Obecnie msze w rycie mozarabskim odprawia się po hiszpańsku (od czasu wydania hiszpańskojęzycznego mszału) lub łacinie.
Msza święta Porządek mszy św.: I. LITURGIA SŁOWA Prælegendum (odpowiednik introitu w rycie rzymskim) Modlitwy celebransa przed ołtarzem (Ad tuum altare) Gloria in excelsis Modlitwa Czytanie ze Starego Testamentu Benedictiones – śpiew o charakterze psalmowym Psalm responsoryjny Clamores – śpiewane proprium zaczynające się od słów Deo gratias i zawierające fragment z poprzedzającego go psalmu Apostolus – czytanie z listów apostolskich z Nowego Testamentu Procesja z Ewangelią Ewangelia Homilia Śpiew Laudes (Jutrzni) lub Alleluja II.