Znakomitym narzędziem do tego celu był litewski Kościół Katolicki, którego hierarchowie nastawieni bardzo nacjonalistycznie traktowali kult religijny jako instrument litewskiej polityki narodowościowej. Innym przejawem wypierania polskości była ówczesna reforma rolna niszcząca ekonomicznie polskich włościan i ziemian, a faworyzująca chłopów litewskich. II Rzeczpospolita wobec braku stosunków dyplomatycznych z Republiką Litewską aż do 1938 roku niewiele była w stanie zdziałać, by zatrzymać proces wynaradawiania Laudy, czyli Kowieńszczny.