Październik 1956 r. Po październiku 1956 r. zaangażował się w działalność w samorządzie robotniczym, zaczynając od spotkań m.in. z Lechosławem Goździkiem oraz uczestnictwa w naradach i konferencjach. Współorganizował i stanął na czele pierwszej w Białymstoku Rady Robotniczej, utworzonej w Fastach.
Następne miejsca pracy zawodowej Po wymuszonym opuszczeniu w 1959 r. kombinatu fastowskiego (konflikt z KW PZPR) pracował do października 1961 r. jako starszy planista w Wojewódzkiej Komisji Planowania Gospodarczego. Został następnie dyrektorem Białostockiego Przedsiębiorstwa Obrotu Surowcami Włókienniczymi i Skórzanymi, a od 1968 r. – dyrektorem Białostockich Zakładów Roszarniczych „Lena”. Po ich likwidacji w październiku 1969 r. mianowano Go zastępcą dyrektora ds. ekonomicznych Fabryki Przyrządów i Uchwytów Kombinatu „Ponar-Bial”. W 1973 r. został zatrudniony na analogicznym stanowisku w Miejskim Handlu Detalicznym w Białymstoku. Rok później został kierownikiem działu ekonomicznego w Zakładach Przemysłu Odzieżowego „Narew” w Białymstoku.