Ostatnim miejscem Jego pracy zawodowej było Białostockie Przedsiębiorstwo Nasienne „Centrala Nasienna” (od 1976 r.), gdzie zajmował stanowisko głównego specjalisty ds. planowania i ekonomiki. W latach 1975–1977 pracował dodatkowo jako nauczyciel ekonomii w Zespole Szkół Ekonomicznych w Białymstoku. W uznaniu zasług za pracę zawodową został odznaczony m.in. Srebrną (1975) i Złotą Odznaką (1978) Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego.
Działalność społeczna 1 lipca 1979 r. ze względu na stan zdrowia przeszedł na emeryturę i odtąd całkowicie poświęcił się działalności społecznej. Na mocy pełnomocnictwa udzielonego Mu przez Zarząd Główny Towarzystwa Opieki nad Majdankiem (którego był członkiem od 21 września 1961 r.) w grudniu 1979 r. przystąpił do organizowania samodzielnego Koła w Białymstoku. Na zebraniu założycielskim w dniu 20 lutego 1980 r. został wybrany na stanowisko prezesa. Funkcję tę, kierując się mottem Naród tracąc pamięć – traci życie, pełnił honorowo aż do śmierci. Dbał o zachowanie świadectwa o martyrologii narodów świata doświadczonych dwudziestowiecznymi totalitaryzmami europejskimi, głównie przez zapis relacji i wspomnień ich Ofiar oraz przybliżenie szerokiemu gronu społeczeństwa – przede wszystkim młodzieży szkolnej – rzetelnej wiedzy historycznej z tego okresu. Po 1989 r.