Rzeczownik w bierniku Biernik w esperanto występuje z końcówką –N i stosuje się go przede wszystkim dla rzeczowników i przymiotników, choć może występować również z przysłówkiem. Jego podstawowym zadaniem jest określać dopełnienie bliższe: La knabo batas hundon. W przypadku występowania więcej niż jednego dopełnienia bliższego końcówkę otrzymuje każdy z nich: Multaj diverslandaj esperantistoj vizitis la grandan Esperantan kongreson. Cecha biernika dodawana jest po innych sufiksach i występuje zawsze na końcu wyrazu: domo → domoj → domojn.
Inne zastosowania sufiksu –n Zasady użycia biernika jako przypadku ruchu określone są w punkcie trzynastym Fundamento de Esperanto.
Biernika w języku esperanto używa się w następujących sytuacjach: po czasownikach przechodnich w stronie czynnej, niezależnie od tego, czy czasownik jest w formie twierdzącej, czy przeczącej: mi legas libron – czytam książkę, mi ne ŝatas vian hundon – nie lubię twojego psa. dla oznaczania kierunku: Ŝi forveturis Krakovon – ona wyjechała do Krakowa; Kien vi iros?