Zdrobnienia imion męskich konstruuje się, ucinając je po dowolnej sylabie i dodając formant –ĈJO, np. Johano na Joĉjo. Zdrobnienia imion żeńskich konstruowane są analogicznie do męskich, z końcówką –NJO, np. Maria na Marinjo lub Manjo. Tych zasad używa się też do zdrabniania rzeczowników, np. paĉjo – tatuś, panjo – mamusia.
Przymiotnik Zasady użycia przymiotnika określone są w punkcie trzecim Fundamento de Esperanto. Przymiotniki (esp. adjektivo) tworzy się, dodając do tematu (rdzenia) sufiks -A.
Przymiotniki odmieniają się przez liczby i przypadki, przy czym obowiązuje zgodność rzeczownika określanego z przymiotnikiem określającym.
Mianownik BiernikLiczba pojedyncza-a -anLiczba mnoga-aj -ajn
Szczególny przypadek liczby mnogiej W przypadku gdy jeden rzeczownik łączy się z dwoma przymiotnikami bądź jeden przymiotnik opisuje dwa rzeczowniki, stosuje się następujące zasady: Wyrażenie ruĝa domo kaj blanka domo można zastąpić wyrażeniem ruĝa kaj blanka domoj Wyrażenie acida lakto kaj acida kremo można zastąpić wyrażeniem acidaj lakto kaj kremo
Przysłówek Zasady użycia przysłówka określone są w punkcie siódmym Fundamento de Esperanto. Przysłówki (esp. adverbo) tworzy się, dodając do tematu sufiks -E.