W przypadku gdy elementy prętowe konstrukcji i jej obciążenia leżą w jednej płaszczyźnie, mówi się o płaskim ustroju prętowymA. Gawęcki, Podstawy mechaniki konstrukcji prętowych, Wyd. Politechniki Poznańskiej, Poznań 1985.. W takim przypadku 3 niezerowe siły wewnętrzne (rys. 2) leżą w płaszczyźnie ustroju: siła osiowa – prostopadła (normalna) do przekroju, działająca wzdłuż osi pręta siła tnąca – styczna do przekroju, zwana poprzeczną, gdyż działa poprzecznie do osi pręta (w kierunku ); moment zginający – „gnący” względem osi prostopadłej do płaszczyzny ustroju.
Przykładami ustrojów płaskich są: belka, rama płaska, krata płaska, łuk płaski.
W przypadku kratownic (płaskiej i przestrzennej) siły przekrojowe redukują się tylko do sił osiowych
Ruszt tworzą poziome, krzyżujące się w dwóch kierunkach (np. ) pręty obciążone pionowo. W ich przekrojach wstępują 3 wielkości wewnętrzne: siła poprzeczna – działa w kierunku pionowym, moment zginający – zgina względem osi poziomej, prostopadłej do osi pręta, moment skręcający – względem osi pręta.