Zmiany w wewnętrznym wzmocnieniu detektora spowodowane wahaniami temperatury, niwelowano dwoma sztucznymi liniami spektralnymi (o energiach 10,54 i 12,70 keV) wytwarzanymi przez fluorescencje w ołowianym kolimatorze i radioaktywny rozpad pozostałości plutonu w berylowym okienku. Przy kalibracji wzmocnienia dla jasnych źródeł, używano czasami linii L ksenonu (4,78 keV). Przy odrzucaniu zliczeń wywołanych przez cząsteczki stanowiące tło, używano dyskryminacji burst length, która odrzucała zdarzenia wyjątkowo długo- i krótkotrwałe. Standardowo używany tryb dawał spektrum podzielone na 256 kanałów, co 8 sekund. Wyższa rozdzielczość czasowa była stosowana tylko przy jasnych źródłach oraz jeśli zapotrzebowanie innych eksperymentów na telemetrię było niewielkie. Instrument pracował doskonale przez całą misję.
Cele Badanie quasi-okresowych oscylacji w LMXRB (niskomasowych podwójnych układach rentgenowskich) i pulsarach rentgenowskich Rozległe badania zmienności AGN (aktywnych jąder galaktyk) Długotrwałe obserwacje LMXRB i nowych karłowatych typu U Geminorum Pomiar linii żelaza w rentgenowskich źródłach galaktycznych i pozagalaktycznych Pozyskiwanie niskoenergetycznych spektrów o wysokiej rozdzielczości
Linki zewnętrzne Misja EXOSAT na stronach ESA
Kategoria:1983 w Stanach Zjednoczonych Kategoria:Loty kosmiczne w 1983 Kategoria:Satelity Europejskiej Agencji Kosmicznej Kategoria:Teleskopy rentgenowskie