Dolna i górna krawędź obręczy dekorowana jest pojedynczym sznurem pereł, natomiast między nimi znajdują się umieszczone w środkowym, szerokim pasie obręczy kwadratowe złote płytki z emaliowanymi popiersiami świętych, archaniołów, króla Gejzy I i cesarza Konstantyna. Każda płytka oddzielona jest od sąsiedniej kamieniem ozdobnym. Ponadto stronę czołową diademu zdobią różnej wielkości trójkątne lub półokrągłe złote, emaliowane płytki zwieńczone kamieniami ozdobnymi, umieszczone ponad górnym brzegiem obręczy. Zdobione są one wzorami geometrycznymi, z wyjątkiem największej i centralnie położonej, na której jest wyobrażony Pantokrator. Nad krawędzią z drugiej (tylnej) strony diademu wznosi się tylko jedna, centralnie położona (naprzeciw płytki czołowej z Pantokratorem) płytka emaliowana z popiersiem cesarza Michała VII Dukasa, po bokach której są krótkie pionowe pręciki z nasadzonymi perłami. Z kolei do dolnej krawędzi diademu doczepione są złote, swobodnie zwisające łańcuszki zakończone almandynami. Wszystkie postaci wyobrażone na diademie mają podpisy w języku greckim. Corona graeca była prawdopodobnie darem cesarza Michała VII Parapinakesa dla króla węgierskiego Gejzy I. Obie części korony prawdopodobnie połączono pod koniec XI w. Całość wieńczy przekrzywiony złoty krzyżyk, który dodano znacznie później, przypuszczalnie po XIII w.