Władcy Księstwa Pomorskiego nosili tytuł "książę Słowian i Kaszub" (dux Slavorum et Cassubie), "książę Kaszubów" (dux Cassubie) lub "książę Wendów" (dux Vandalorum). Tytuł ten przejęli później (jako królewski) władcy Danii i Szwecji (patrz poniżej) oraz (jako książęcy) elektorzy Brandenburgii.
W języku niemieckim jeszcze w XX wieku terminem Wenden (l.poj. Wende) określano Słowian, rzeczownika Wenden i przymiotnika wendisch używa się w stosunku do Serbołużyczan (zamiennie z Sorben i sorbisch).
Przed 1945 rokiem niektóre miejscowości zamieszkane przez Słowińcow nosiły przyrostek "wendisch" (np. Wendisch Buckow, Wendisch Silkow, Wendisch Karstnitz). Również w Niemczech jest wiele miejscowości z tym przedrostkiem.
Słowo wend występuje również jako źródłosłów nazwy dużej duńskiej wyspy Vendsyssel-Thy oraz wielu nazwisk (np. Wende, Wenta, Wendt).
Język thumb|Pierwsza strona słownika języka Wendów (połabskiego) Vocabularium Venedicum Christiana Henninga z 1705 r.
Wendowie na całym obszarze Połabia i Pomorza mówili dialektami zachodniosłowiańskimi, których pozostałością są języki serbołużyckie na Łużycach, kaszubski na Kaszubach i wymarły w XVIII wieku język połabski (drzewiański) w Wendland.