Peradze kilkakrotnie chciał wrócić do Gruzji i przyjąć tam święcenia kapłańskie. Jednak jego prośby o możliwość powrotu składane w konsulatach ZSRR w 1921 i w 1926 zostały rozpatrzone odmownie. W 1927 podjął pracę na uniwersytecie w Bonn początkowo jako lektor języków ormiańskiego i gruzińskiego, a następnie prywatny docent tej samej uczelni. Prace, jakie publikował, sprawiły, że zyskał opinię jednego ze znawców dziejów chrześcijaństwa bliskowschodniego. Uczestniczył w konferencjach w Bonn i Wiedniu poświęconych zagadnieniom orientalistycznym. W 1927 brał udział w konferencji komisji „Wiara i Ustrój” w Lozannie jako jeden z reprezentantów Gruzińskiego Kościoła Prawosławnego, uczestnicząc tym samym w początkach ruchu ekumenicznego. W 1930 na krótko przeprowadził się do Grazu, by badać rękopisy gruzińskie.
Przyjęcie święceń kapłańskich mały|Katedra św. Zofii w Londynie. Grzegorz Peradze złożył w tej świątyni wieczyste śluby zakonne