W 1939 okręt przydzielono do Oddziału Wydzielonego „Prypeć”. Z powodu niskiego stanu wód nie osiągnął on jednak wyznaczonego mu rejonu Mostów Wolańskich. 18 września 1939 roku zatopiony został przez własną załogę w rejonie ujścia rzeki Cna, na wschód od Mostów Wolańskich.
11 października 1939 roku został wydobyty przez Rosjan i po remoncie w Kijowie wcielony do służby pod nazwą „Witebsk”, formalnie wciągnięty na listę Flotylli Dnieprzańskiej już 24 października 1939 roku. Został przezbrojony w trzy działa kal. 76,2 mm i cztery karabiny maszynowe kal. 7,62 mm. Od 17 lipca 1940 roku wchodził w skład radzieckiej Flotylli PińskiejS.S. Bierieżnoj, op. cit., s. 45.. Po ataku Niemiec na ZSRR walczył od lipca 1941 roku pod Bobrujskiem na Berezynie, na Desnie oraz na Dnieprze (pod Domantowem, Suchołuczem i w obronie Kijowa). Wobec niemożności ewakuacji, 18 września 1941 roku został samozatopiony przez załogę w rejonie Chotników pod Kijowem (według niektórych polskich źródeł, zatopiony przez Luftwaffe).
W sierpniu 1944 roku został podniesiony przez Rosjan, po czym złomowany w Kijowie. Po II wojnie światowej w Polskiej Marynarce Wojennej służbę pełniły dwa okręty noszące nazwę „Warszawa”. Były to niszczyciel projektu 56AE i niszczyciel projektu 61MP.