Po wojnie wrócił do Paryża i zorganizował w Chatenay pod Paryżem dom miesięcznika „Esprit”. Wiele podróżował, w 1946 odwiedził Polskę. Zmarł nagle w nocy z 22 na 23 marca 1950 r. na atak serca.
Był jednym z czołowych przedstawicieli lewicy katolickiej, twórcą nurtu w personalizmie katolickim, zw. personalizmem otwartym. Wychodząc od twierdzenia o istnieniu osób wolnych i twórczych, krytykował zarówno totalitaryzm, jak indywidualizm; sądząc, że osoba istnieje tylko w ramach stosunków społecznych, gdzie otrzymuje powołanie moralne. Krytykował cywilizację konsumpcyjną i egzystencjalistyczny „prymat osoby”, podkreślając potrzebę otwartości wobec drugiego człowieka.
Autor wielu książek i artykułów, których wybory ukazały się w przekładach polskich pt. Co to jest personalizm (1960, tłum. Anna Turowiczowa), Wprowadzenie do egzystencjalizmów (1964), Chrześcijaństwo i pojęcie postępu (1968). Sformułował pojęcie humanizacji ekonomii.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Francuscy filozofowie XX wieku Kategoria:Ludzie związani z Châtenay-Malabry Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1950 Kategoria:Filozofowie współcześni