W 1592 do Głównej sprowadzony został przez biskupa Łukasza Kościeleckiego papiernik Zachariasz Mayer z Warszawy. Odbudował on papiernię istniejącą tu od XV wieku. Pracował na rzecz poznańskiego kleru, dostarczając mu głównie cienki papier. W początkach XVII wieku zakład dostał się w ręce Jerzego Bolcza - mieszczanina z Poznania, a potem jego małżonki, która zaniedbała przedsiębiorstwo. Biskupi przekazali je w związku z tym nieznanemu bliżej Janowi (młynarzowi). Papiernia działała aż do czasów Jana KazimierzaZygmunt Boras, Lech Trzeciakowski, W dawnym Poznaniu, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań, 1971, s.127.
Biskup Uriel Górka założył w XVI wieku na terenach wsi winnice, z których wino trafiało głównie na stół biskupi. W tym samym wieku powstała tu też cegielnia. Duże zniszczenia przyniósł wsi potop szwedzki (w 1676 zamieszkiwały tu tylko 33 osoby), a także działania wojenne w 1704 - stacjonował tu Jan Reinhold Patkul ze swoimi wojskami, co doprowadziło wieś do ruiny. W 1719 zbudowano tu browar, którego zyski ratowały podupadającą wówczas Akademię Lubrańskiego (przywilej nadał Krzysztof Antoni Szembek). W 1755 biskup Teodor Kazimierz Czartoryski osiedlił w okolicy Głównej Olędrów.