DraguwiciNazwy „Draguwici” używają , , , DrugowiciNazwy „Drugowici” używa , DruguwiciNazwy „Druguwici” używa , Dragowici, Dragoviti – plemię słowiańskie zamieszkujące od VII wieku południową Macedonię po rzekę Bystricę (gr. Aliakmon). Sąsiadowali na północy z plemionami Sagudatów i Rynchynów, a na południu z zajmującymi Tesalię Welegezytami.
Nazwa i siedziby Draguwici pojawiają się w źródłach bizantyńskich w formie Δρογουβιται (Droguwītai) lub Δραγουβιται (Draguwītai). Nazwę wywodzi się od słowiańskiego rdzenia dreg-, dregъv- oznaczającego moczar.
Lokalizacja plemienia nie jest jasna. Ze źródeł wynika, że istniały dwa, a może nawet trzy odłamy tego plemienia na Półwyspie Bałkańskim: Miracula Sancti Demetrii podają wiadomość o plemieniu Draguwitów, które mieszkało na południowy zachód od Sołunia. Informację tę potwierdza Jan Kameniata, który lokalizuje siedziby Draguwitów między Sołuniem a Beroą i wysokimi górami. Umowa handlowa z roku 897 i akta sporu między klasztorami na Athosie między klasztorami Ławrą i Ivrionem z 1078 roku mówią o Draguwitach mieszkających na wschód od Sołunia (χωράφιον των Δραγαβούτων, chōrafion tōn Dragawutōn). Nazwa Draguwitów występuje także w tytulaturze biskupa płowdiwskiego (1410 rok) i wiąże się prawdopodobnie z tzw.