Pod koniec 1937 roku motocykl był oferowany wojsku i w 1938 roku został uznany za przydatny do łączności garnizonowej. Typ ten został zaakceptowany do sprzedaży oficerom z dofinansowaniem państwowym. Wielkość produkcji do wybuchu wojny szacowana jest na prawdopodobnie ok. 600 sztuk. Ocenia się, że przynajmniej kilkadziesiąt używane było w wojsku. Podczas kampanii wrześniowej przynajmniej 4 motocykle używane były w zmotoryzowanej 10 Brygadzie Kawalerii. Cena motocykla na rynku cywilnym była konkurencyjna i wynosiła 950 złotych. Dodatkowo, podczas okupacji w latach 1941-1943 kilkanaście lub kilkadziesiąt motocykli zostało zmontowanych z części w fabryce, pozostającej pod zarządem niemieckim (część motocykli używana była do celów pomocniczych przez okupantów i armię niemiecką).