Pomiar w strumieniu bocznym Jest to najczęściej stosowany typ pomiaru. Polega on na zasysaniu niewielkiej objętości gazu wydechowego w sposób ciągły za pomocą wąskiej rurki z układu oddechowego pacjenta do urządzenia z komorą pomiarową. Prędkość przepływu mieści się w granicach od 50 do 500 ml/min. Długość przewodu nie przekracza 3 m. Dłuższe przewody mogą powodować błędy pomiarowe z uwagi na możliwość mieszania się gazów z kolejnych cyklów oddechowych lub obecność wody. Zaletą tego typu urządzeń jest wygodniejszy sposób obsługi ze względu na poręczne, a jednocześnie solidne połączenie z pacjentem. Wadą jest konieczność stosowania specjalnych filtrów usuwających parę wodną oraz dłuższy czas pomiaru ze względu na jego opóźnienie.
Pomiar w strumieniu głównym Polega na umieszczeniu czujnika pomiarowego w głównym torze układu oddechowego lub respiratorze. Zaletą jest prostota systemu i krótki czas pomiaru korzystny zwłaszcza u dzieci, u których występuje wysoka częstotliwość oddechu. Wadą jest delikatność, rozmiar i waga czujnika, który może łatwo ulec uszkodzeniu.