Jednym z najbardziej zadziwiających artefaktów był błyszczący, mosiężny zegarek kieszonkowy, wyprodukowany w Holandii około 1686 roku. Badanie promieniami rentgena ujawniło ostatnie położenie wskazówek zegarka na godzinie 11:43, podając dokładny czas trzęsienia ziemi.

Kolejne wykopaliska w Port Royal miały miejsce w latach 1965–1968. Prowadził je archeolog Robert F. Marx, od 1966 r. w ramach oficjalnego programu badań, podjętego przez rząd Jamajki. Wstępne rozpoznanie wykazało, że ok. 75% powierzchni stanowiska znajduje się na głębokości nie większej niż 10 m, co znacznie ułatwiło prace wydobywcze. Cały teren prac podzielono na sektory o wymiarach 133 × 50 m, średnio do głębokości 5 m. Teren dna na obszarze badań pokrywała kilkumetrowa warstwa osadów, od drobnego mułu w górnym poziomie przez warstwę błotnistą z licznymi okruchami koralowców po pokłady czarnego piasku i grubego żwiru. W trakcie prac odsłonięto m.in. trzy kompletne domy i fragmenty murów wielu innych. Oznaczono położenie szeregu domów mieszkalnych, gospody, zakładów ciesielskiego i powroźniczego oraz sklepów, m.in. z wyrobami cynowymi, z mięsem i rybami. Wydobyto przeszło 20 tys. przedmiotów z żelaza, 2 tys. szklanych butelek, 6,5 tys. glinianych fajek, 500 przedmiotów z cyny i srebra oraz 3 tony kości ludzkich i zwierzęcych.