[...] za komuny wiodło im się świetnie” oraz „Kiedyś zagadnęłam ojca, dlaczego nie dołączył do 'Solidarności'. Odpowiedział, że zupełnie go to nie interesowało”.
Emigracja do Południowej Afryki 23 października 1981, na krótko przed wprowadzeniem w Polsce stanu wojennego, uzyskawszy pozwolenie na wyjazd zagraniczny wyemigrował wraz z ojcem przez Austrię do Południowej Afryki, gdzie w Pretorii od 1976 mieszkał jego starszy brat Witold. W Polsce Waluś pozostawił żonę i trzyletnią córeczkę. Został dyrektorem i zaopatrzeniowcem w założonej przez ojca szlifierni kryształów Koedoe Manufacturing Works Ltd. w Witsieshoek na terenie bantustanu QwaQwa, obsadzonej pracownikami z Polski i zasilanej dotacjami na szkolenie około tysiąca autochtonów. Budowa huty szkła zakończyła się niepowodzeniem na tle zmian w zasadach kredytowania i nieprzewidywalnej sytuacji politycznej. W 1988 zakład popadł w trudności finansowe. Po sprzedaniu przedsiębiorstwa ojciec Walusia powrócił w 1990 przez Szwajcarię do Polski, starszy brat zajął się sprzedażą ciężarówek z demobilu do Angoli, Nigerii i Sudanu, a sam Janusz Waluś został kierowcą ciężarówki i udziałowcem w firmie transportowej przyjaciela, Petera Jacksona, emigranta z dawnej Rodezji. Kursował po RPA, Botswanie i Zimbabwe.