W 1450 roku Mikołaj Starszy Welczek podzielił majątek między swoją siostrę i syna – Mikołaja Młodszego Welczka. Siostra – małżonka rycerza Ramscha odziedziczyła Dębieńsko Stare, zaś syn w 1455 roku resztę dóbr. Kolejnymi właścicielami Dębieńska po bezpotomnej śmierci Mikołaja Młodszego byli jego kuzyni Wacław i Wlostek. Później potomek Wlostka – Jerzy Welczek oraz jego brat Jan.
XVII-XVIII wiek thumb|left|Podpis wolnego barona Jana Welczka kanclerza księstwa opolsko-raciborskiego. Po śmierci Jerzego Welczka w 1631 roku zarząd nad pozostawionym przez niego dobrami objęła rada składająca się z Jerzego Kozielskiego, Wilhelma von Trach, Jana Kotulińskiego, Adama Holly oraz Stanisława Reiswitza. Dobra dębieńskie objął Jan Welczek, kanclerz księstwa opolsko-raciborskiego, posiadający tytuł wolnego barona. Po jego śmierci właścicielami Dębieńska został jego syn Krzysztof pełniący funkcję sędziego krajowego państwa pszczyńskiego oraz syn Krzysztofa Franciszek Rudolf.