W tym samym roku prezentował również swoje prace na wystawie tej grupy w Rzymie.
W roku następnym artysta zdał egzamin z języka włoskiego i w czerwcu otrzymał dyplom Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych. Pozostał jednak we Włoszech, gdzie odbywał podróże po kraju, studiował sztukę antyczną i renesansową oraz rozwijał kontakty z Antonim Madeyskim, Krystyną Dąbrowską, Józefem i Łucją Oźminami oraz Lechem i Heleną Grześkiewiczami. Tworzył również kolejne dzieła; uczestniczył też w kolejnej wystawie rzeźby w Rzymie. 19 lipca 1939 powrócił do Polski, gdyż od 1 września miał objąć stanowisko konserwatora w Zamku Królewskim w Warszawie. Dorobek twórczy z pobytu w Italii zaginął jednak podczas transportu. Według różnych relacji część dzieł, w tym m.in. Popiersie Piłsudskiego, mogła trafić do zamku Villa del Catajo w północnych Włoszech, jednak dalsze ich losy nie są znane. Informacje o rzeźbach Gosławskiego w Villa del Catajo zostały w 2010 zweryfikowane przez rodzinę artysty i nie potwierdziły się.
Objęcie stanowiska na Zamku zostało uniemożliwione przez wybuch II wojny światowej. We wrześniu, zgodnie z rozkazem płk. Umiastowskiego, opuścił stolicę udając się w kierunku Zaleszczyk. Przedostał się do Nieświeża, do swojej siostry Anny Ellert. Nauczał wówczas rysunku w miejscowej szkole, prowadzonej przez zakonnice.