Lata 40. W styczniu 1940 Józef Gosławski razem z siostrą przybył do Wąwolnicy, gdzie spędził lata okupacji niemieckiej. Służbę wojskową uniemożliwiał mu astygmatyzm, współpracował jednak z organizacjami podziemnymi. Podczas lat wojny utrzymywał się z wytwarzania przedmiotów artystycznych. Zajął się również edukacją artystyczną swojego młodszego brata – Stanisława. Zwrócił się także ku twórczości medalierskiej – powstały wówczas m.in. medale o tematyce martyrologicznej. W 1943, podczas pracy nad jednym z nichMedal Majdanek. Historii jako dokument. Narodowi niemieckiemu – na wieczną hańbę (1944). miała miejsce rewizja SS-manów, jednak dzieło w ostatniej chwili zostało schowane.
Po zakończeniu działań wojennych Józef Gosławski przybył do Kazimierza Dolnego, gdzie z własnej inicjatywy rozpoczął prace restauratorsko-konserwatorskie przy kamienicy Pod Świętym Mikołajem. Później nad konserwacją nadzór objęło Ministerstwo Kultury i Sztuki, które reprezentował ówczesny konserwator wojewódzki – Jan Zachwatowicz. W pracy, prowadzonej w sezonach letnich, Józefowi Gosławskiemu pomagał brat Stanisław, a od 1948 także żona artysty, Wanda.