Opisał szczegółowo feudalne stosunki, a także osobliwą instytucję, rodzaj męskiego klubu zwanego falu. W klubie takim przebywały dziewczęta zwane mespil, czyli faworytki. Uprowadzone z domów rodzinnych (najczęściej za ich zgodą) stanowiły własność „klubowiczów”. Pobyt w falu nie podważał dobrego imienia dziewcząt, przeciwnie, podnosił ich prestiżSmolińska, Sroka, s. 121..
Drugą osobliwością Yap, która zadziwiła Kubarego tak jak poprzednich i późniejszych podróżników były kamienne pieniądze, sprowadzane z narażeniem życia z Ponape. Pieniądze takie, często ponad metrowej średnicy, zatknięte w ziemię przed domami Yapańczyków, świadczyły o zasobności właścicieli.
Z Yap Kubary udał się na wyspy archipelagu Palau, gdzie spędził kilka miesięcy i zdobył sobie przyjaźń krajowców, których leczył podczas epidemii grypy. Wreszcie, w maju 1874 roku, Kubary wyruszył w drogę powrotną do Europy. Wiózł ze sobą ponad sto skrzyń drogocennych eksponatów dla hamburskiego muzeum, ale szkuner Alfred poszedł na dno u brzegów atolu Jaluit, a wraz z nim zginęła większość bezcennych zbiorów. W ciągu kilku tygodni na Jaluit udało się Kubaremu zebrać pewną liczbę okazów. Zapakował je w 26 skrzyń i wysłał z Samoa do Niemiec.