Filutowskiego; posiada urządzenie dźwigowe podnoszące 12 ton (w przybliżeniu jest to ciężar 12 samochodów „Moskwicz"), „łyżka” ramienia wysięgnika posiada pojemność 0,6 m³, co pozwala na wydobycie lub przeniesienie w ciągu 8-godzinnego dnia pracy około 145 m³ materiału sypkiego; zbudowano serię liczącą 10 egzemplarzy koparki KS-251 na podwoziu Star 660 (w oparciu o KM-231); w końcowej fazie by model KM-603 o udźwigu 16 ton, usprawnionym modelem hydraulicznym lipiec 1968 r - zmiana nazwy na Warszawskie Zakłady Maszyn Budowlanych im. Ludwika Waryńskiego; wejście zakładów w skład Zjednoczenia Przemysłu Maszyn Budowlanych "Bumar" 1969 - opracowanie koparek tzw. trzeciej generacji: kołowej K406A1, samochodowej K407 i gąsienicowej K-408 1971 – rozpoczęcie produkcji koparek hydraulicznych 1972 – rozpoczęcie produkcji modelu K-606; do końca 1983 r wytworzono 7 190 egzemplarzyZycie Warszawy, marzec 1984 (XLI/52-77) | Arcanum Newspapers 1973 - wdrożenie do produkcji seryjnej hydrauliki siłowej w oparciu o licencję brytyjskiego Hamworthy 1973 - zawarta umowa licencyjna z amerykańsko-niemieckim Koehring-Menck na produkcję modeli M250 H i M500 H; brak krajowych wytwórców złożonej hydrauliki siłowej jest suplementowany importem; wdrożenie czwartej generacji koparek lipiec 1974 - zakończenie produkcji koparki KM-602 (od 1953 r;