W nowym sezonie w nowej drużynie Gabrić wystąpił w eliminacjach do Ligi Mistrzów, które pomyślne przebrnęła drużyna Hajduka pokonując Legię Warszawa 5:0 w dwumeczu. Także całkiem nieźle Hajduk spisał się w Lidze Mistrzów. Zajął drugie miejsce i wyszedł z grupy, a odpadł dopiero w ćwierćfinale z Ajaksem Amsterdam. W lidze natomiast Hajduk nie miał sobie równych i z nie zawsze grającym w pierwszym składzie Gabriciem obronił mistrzostwo Chorwacji. Dopiero sezon 1995/1996 Gabrić mógł zaliczyć do bardziej udanych bo w końcu grał w pierwszym składzie, co jednak niezbyt przełożyło się na wyniki zespołu, który nie zdołał awansować do Ligi Mistrzów, a i w lidze stracił prymat na rzecz Dinama Zagrzeb. Gabrić rozegrał w tamtym sezonie 28 meczów. W sezonie 1996/1997 w bramce Hajduka była jeszcze większa konkurencja jak w poprzednich sezonach. Oprócz Gabricia byli jeszcze Vedran Runje i bardzo młody wówczas Stipe Pletikosa, dlatego też Tonči nie zawsze wybiegał w podstawowym składzie. Przez kolejne sezony Hajduk nie mógł przełamać passy Dinama, które rok po roku zdobywało mistrzostwo Chorwacji, a Gabrić z wiekiem był w coraz słabszej formie i tracił miejsce w składzie – w sezonie 1997/1998 na rzecz Runje, a w sezonie 1998/1999 Pletikosy, który z czasem coraz bardziej ujawniał swój talent bramkarski.