W latach 90. XVIII wieku popadł w konflikt z bartnikami ze starostwa przasnyskiego. Próbował zmusić Kurpiów do odrabiania pańszczyzny w większym wymiarze niż przewidywały królewskiego przywileje. W 1790 gromady wsi starostwa przasnyskiego złożyły pozew przeciwko Krasińskiemu o rożne krzywdy, wyznaczenie komisji i inne okoliczności. W 1791, 1792 i 1794 założono kolejne sprawy o powinności, robocizny, czynsze i grunty. Starosta wymierzał kary cielesne oraz odbierał rodzicom dzieci i wysyłał je do pracy w folwarkach, płacąc zbyt mało. Realizacji apelacji mieszkańców starostwa przeszkodziło upolitycznienie komisji gruntowej złożonej z popleczników Krasińskiego oraz upadek Rzeczypospolitej.
Kariera Zapewne dzięki protekcji stryja wyjechał do Francji i był dworzaninem króla Ludwika XV. Został kadetem Szkoły Stanisława Leszczyńskiego w Lunéville. W 1747 został szambelanem Stanisława Leszczyńskiego.