W 1748 wrócił do kraju. Posłował z województwa płockiego na sejm warszawski. Poparł wystąpienia reformatorskie Pawła Karwowskiego, był członkiem komisji do spraw przeprowadzenia kalkulacji skarbu po zmarłym podskarbim wielkim koronnym Janie Ansgarym Czapskim. 6 grudnia 1756 mianowano go pułkownikiem wojsk koronnych. Jakiś czas później został generał-lejtnantem. Poseł powiatu wiślickiego województwa sandomierskiego na sejm 1756Kuryer Polski 1756 nr CLXIII [b.n.s]. Poseł na sejm 1758 z ziemi ciechanowskiejDiarjusze sejmowe z wieku XVIII, t. 3: Diarjusze sejmów z lat 1750, 1752, 1754 i 1758, Warszawa 1937, s. 288. jako stronnik Augusta III Sasa. 20 marca 1763 król mianował go oboźnym wielkim koronnym. Urząd sprawował do 1795.
Od 1752 był starostą niegrodowym nowomiejskimw tym roku uzyskał dożywocie na starostwo nowomiejskie, Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565–1795. Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 283., a w latach 1758–1782 starostą grodowym krasnostawskimUrzędnicy województwa bełskiego i ziemi chełmskiej XIV–XVIII wieku. Spisy, oprac. Henryk Gmiterek i Ryszard Szczygieł, Kórnik 1992, s. 239.. W 1762 Angela Humięcka scedowała niego i jego żonę starostwo przasnyskie, wójtostwo przasnyskie i dzierżawę w Dobrzankowie.