Dożywocie na starostwo przasnyskie uzyskał w 1773w tym roku uzyskał dożywocie na starostwo przasnyskie wraz z Elżbietą Potocką, Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565–1795. Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 293..
W czasie bezkrólewia aktywnie wspierał stronnictwo saskie. Poparł Karola Stanisława Radziwiłła, później Franciszka Ksawerego Branickiego, finalnie Jana Klemensa Branickiego. Podczas elekcji 1764 opowiedział się jednak za Stanisławem Augustem Poniatowskim jako poseł z ziemi chełmskiejAkt elekcyi Roku Tysiąć Siedemset Sześćdziesiątego Czwartego, Miesiąca Sierpnia, Dnia dwudziestego siódmego, s. 72. i ziemi różańskiejAkt elekcyi Roku Tysiąć Siedemset Sześćdziesiątego Czwartego, Miesiąca Sierpnia, Dnia dwudziestego siódmego, s. 98..
Nie przystąpił do konfederacji barskiej, jednak wspierał finansowo kuzyna, który do niej należał, Adama Krasińskiego. Od jesieni 1770 miał go korespondencyjnie informować o wydarzeniach w Warszawie. Adam Krasiński i Charles François Dumouriez liczyli na poparcie Kazimierza, planując zaciąg Kurpi Zielonych do wojsk konfederackich. Od końca 1772 i przez cały 1773 Kazimierz Krasińskich gościł w majątku w Zegrzu uwolnionego z aresztu rosyjskiego kuzyna.