W lokalizacji preferowanego pożywienia i unikaniu substancji szkodliwych zatoczek rogowy posługuje się chemorecepcją: w testach preferencji osobniki tego gatunku podążały w kierunku źródła uwalniającego takie związki chemiczne, jak kwas L-asparaginowy, histaminę, karnozynę, L- i D-prolinę, L-tryptofan, D-alaninę, nie reagowały natomiast na L-alaninę (enancjomer D alaniny, w odróżnieniu od enancjomeru L, jest składnikiem peptydoglikanów w ścianie komórkowej bakterii, wchodzących w skład peryfitonu).
Organami zmysłu dotyku są parzyste, niewciągane czułki, okolica otworu gębowego, krawędź nogi, brzeg płaszcza – w tych rejonach ciała zagęszczenie komórek zmysłowych jest szczególnie duże. Zatoczek rogowy może regenerować uszkodzone czułki.
W przedniej części nogi, obok zwojów nożnych, znajduje się para statocyst, będących narządem równowagi. Mają one budowę pęcherzykowatą, średnicę 0,1–0,5 mm (zależnie od wielkości osobnika). Zewnętrzną ścianę statocysty stanowi warstwa tkanki łącznej i błona podstawna, wnętrze wyłożone jest urzęsionym nabłonkiem zmysłowym i wypełnione statolimfą.