Zespół oskarżycieli składał się z najlepszych rządowych prawników. Jednym z biegłych powołanych w procesie był znawca Talmudu, ksiądz katolicki Justyn Pranajtis, sprowadzony aż z Taszkentu. Pranajtis twierdził, iż zamordowanie chłopca było rytuałem religijnym, co pokrywało się z ówczesną wiarą wielu Rosjan w to, iż Żydzi w swojej liturgii wykorzystują krew chrześcijan. Podczas procesu ujawniła się niewiedza Pranajtisa jako znawcy TalmuduMaurice Samuel, Alfred A. Knopf, Blood Accusation: the Strange History of the Beiliss Case, New York 1966.. Innym ekspertem był profesor Iwan Sikorski z uniwersytetu w Kijowie, psycholog medyczny, który również określił sprawę jako morderstwo rytualne.
Bejlisa reprezentowali natomiast najlepsi adwokaci Moskwy, Petersburga i Kijowa: Wasilij Maklakow, Oskar Gruzenberg, N. Karabczewski, A. Zarundy i D. Grigorowicz-Barski. Dwóch prominentnych rosyjskich profesorów, Troitski i Kokowcow, wypowiadało się w obronie żydowskich wartości religijnych, próbując wykazać fałszywość zarzutów.