Również profesor Kijowskiej Akademii Duchownej, prawosławny duchowny i biblista Aleksandr Głagolew stwierdził, iż prawa mojżeszowe zabraniają rozlewu ludzkiej krwi i używania jakiejkolwiek krwi w ogóle w celach żywnościowych.
Bejlisa aresztowano na podstawie zeznań jednego tylko świadka, który jednak stwierdził podczas procesu, iż został do nich nakłoniony przez tajną policję. Po kilku godzinach narad ława przysięgłych (wszyscy jej członkowie byli chrześcijanami, a pośród nich nie było żadnego przedstawiciela inteligencji) uniewinniła Bejlisa.
Późniejsze śledztwo wykazało, iż feralnego poranka Andrij Juszczyński postanowił pójść na wagary i odwiedzić przyjaciela, Żenię Czeberiaka.
Adwokat Bejlisa Oscar Gruzenberg opisał proces w swoich pamiętnikach w rozdziale pod tytułem „Hańba” jako aferę zaaranżowaną przez rząd centralny Rosji „w celu odwrócenia gniewu ludu za pomocą szczucia antysemickiego”Nasz Przegląd, R. 16, nr 304, s. 16 (30 października 1938). Gruzenberg opisuje służalczych urzędników, kijowskiego prokuratora generalnego Czapińskiego, przewodniczącego sądu Bołdyrewa, któremu obiecano wyższe stanowisko za spełnienie życzeń władzy, marszałka ławy Melnikowa – człowieka z „czołobitnym obliczem”, przekupnych sędziów i nieprzejednanego ministra sprawiedliwości Szczegłowitowa.