Od 13 sierpnia, do końca powstania, przedpole po nieparzystej stronie ul. Emilii Plater było terenem zaciętych walk. 17 sierpnia Niemcy zaatakowali prawe skrzydło kompanii Ambrozja w celu wyparcia powstańców z ulic Wspólnej i Hożej. Użyto w sumie 9 goliatów, z których 6 eksplodowało. Mimo wprowadzenia do walk czołgu udało się utrzymać pozycje.
Od początku września 1944 po reorganizacji struktura batalionu przedstawiała się następująco: Dowództwo dowódca batalionu – kpt. Franciszek Malik „Piorun”, zastępca dowódcy – mjr Jan Przeździecki „Tomasz”, oficer operacyjny – rtm. Kazimierz Draczyński „Sokół”, zastępca oficera operacyjnego – kpt. Lucjan Tarnawa-Zajączkowski „Zasław”, adiutant dowódcy batalionu – por. Janusz Gilewski „Stefan”, adiutant dowódcy batalionu – por. Władysław Rydzewski „Bogdan”, oficer ewidencyjny – por. Marian Kowalski „Grzmot”, oficer informacyjny – por. Bolesław Graf „Sław”, kapelan – kpt. ks. Mieczysław Paszkiewicz „Ignacy”. Kompania dowództwa pluton gospodarczy – dowódca mjr NN „Konwalia”; pluton fortyfikacyjny – dowódca por. Kazimierz Kamler „Norbert”, pluton saperów – dowódca kpt. NN „Jeliński”, pluton sanitarny – dowódca por. lek. Jan Dorożyński „Adam”, pluton łączności – dowódca por. Władysław Dzierdziejewski „Władysław”,