Krótko po ogłoszeniu fatwy Chomejniego doszło do ataków na podmioty i osoby w różny sposób związane z książką Rushdiego: 14 września 1989 roku w Wielkiej Brytanii podłożono bomby przed czterema księgarniami należącymi do wydawnictwa Penguin Books, które wydało Szatańskie wersety. 3 lipca 1991 roku włoski tłumacz książki Ettore Capriolo został raniony nożem w swoim mieszkaniu w Mediolanie przez mężczyznę, który twierdził, że jest Irańczykiem. Natomiast 12 lipca 1991 roku japońskiemu tłumaczowi powieści Hitoshiemu Igarashiemu zadano kilka śmiertelnych ciosów nożem na Uniwersytecie Tsukuba, gdzie pracował. 11 października 1993 roku William Nygaard, wydawca norweskiej edycji Szatańskich wersetów, został trzykrotnie postrzelony przed swoim domem na przedmieściach Oslo (przeżył atak). Z powodu publikacji książki w sumie zamordowanych zostało około 50 osób. Dodatkowo w wielu krajach na świecie odbywały się islamskie demonstracje, których uczestnicy domagali się zabicia Rushdiego. Szatańskie wersety palono na stosie, a ich wydawców zastraszano listami z pogróżkami. Książka została zakazana w wielu krajach muzułmańskich, a także w państwach, w których islam nie jest dominującą religią: m.in.