Po śmierci Chlotara (561) w wyniku kolejnego podziałuM. Mączyńska, Wędrówki ludów. Historia niespokojnej epoki IV i V wieku, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa-Kraków 1996, s. 187. Austrazję objął jego syn Sigebert I, którego potomkowie władali krajem do 613. Na skutek buntu możnowładców austrazyjskich przeciwko żonie Sigiberta królowej Brunhildzie, która sprawowała faktyczne rządy w królestwie w imieniu swych wnuków: Teodeberta II i Teuderyka IIT. Wolińska, Polityka, przyjaźnie i podarunki w świetle korespondencji papieża Grzegorza Wielkiego, „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Studia Religiologica”, 2008, 41, s. 144. władzę w Austrazji przejął król Neustrii Chlotar II, ponownie jednocząc państwo Franków.
Kolejny rozpad monarchii nastąpił w 623Z. Dalewski, Między Gnieznem a Poznaniem. O miejscach władzy w państwie pierwszych Piastów, „Kwartalnik Historyczny”, 98, 1991, nr 2, s. 24.. Chlotar II naciskany przez możnych, na króla Austrazji koronował swojego syna Dagoberta.