rzadziej ich liczba jest zredukowana do dwóch (np. Dacrymyces) lub zwiększa się do ośmiu. W typowej podstawce każda bazydiospora jest tworzona na szczycie sterygmy, od której odczepia się po dojrzeniu. Podstawki ułożone są w hymenium obok siebie, a u niektórych gatunków grzybów podstawkowych poprzedzielane są płonnymi komórkami, tzw. cystydami (rozwierkami).
Zazwyczaj podstawki rozwijają się ze zwykłej strzępki, ale czasami z wyspecjalizowanej strzępki zwanej probazydium. U większości gatunków tworzą się na szczycie strzępki, u niektórych jednak gatunków tworzą się na jej boku, wówczas zwane są pleurobazydiami. Podstawki powstające bezpośrednio z kiełkującej teliospory nazywa się metabazydiami. Czasami, rzadko, zdarza się, że po uwolnieniu zarodników z przegrody bazalnej podstawki tworzą się nowe podstawki rosnące wewnątrz ścian komórkowych starych, już pustych komórek. Ten typ podstawek nosi nazwę repetobasidium i występuje np.