Życiorys Początki kariery wojskowej Był jednym z dziewięciorga dzieci Aleksandra Koniecpolskiego i Anny, z domu Sroczyckiej. Po ojcu był potomkiem Zawiszy Czarnego. Mając jedenaście lat rozpoczął naukę w Akademii Krakowskiej. W 1606 uczestniczył w zjeździe szlachty rokoszowej w Stężycy. Wkrótce został starostą wieluńskim, po czym na dwa lata trafił na dwór królewski.
Uczestnik wojny polsko-rosyjskiej 1609–1618. W 1610 jako rotmistrz, a potem pułkownik, brał udział w wyprawie na Smoleńsk i bitwie pod KłuszynemS. Kobierzycki, Historia Władysława, królewicza polskiego i szwedzkiego, wyd J. Byliński, W. Kaczorowski, 2005, s. 121-122.. Dowodził prawym skrzydłem wojsk Chodkiewicza w bitwach na przedpolach Moskwy 12 października 1611 i 3 września 1612 roku. W 1613 roku znalazł się na Ukrainie w szeregach wojska kwarcianego. Rok później brał udział w walkach ze zbuntowanym wojskiem powracającym z wypraw moskiewskich. 17 maja 1614 roku pobił konfederatów wraz z synem hetmana Stanisława Żółkiewskiego Janem pod RohatynemL. Podhorodecki, Stanisław Koniecpolski, 1978, s. 43.. W lutym 1615 roku wziął ślub z najmłodszą córką Żółkiewskiego – Katarzyną (która zmarła 18 miesięcy później podczas porodu), krótko po tym został podstolim koronnym. W tym roku nieskutecznie ścigał Tatarów, którzy spustoszyli część Podola.