Na wiosnę 1593 roku pełnił obowiązki marszałka Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego. W 1595 roku prowadził kampanię przeciwko powierzaniu urzędów litewskich osobom pochodzącym z Korony. Brał udział w sejmie 1595 roku.
Podczas pobytu w Krakowie we wrześniu 1595 roku brał udział w rozmowach prawosławnych hierarchów Hipacego Pocieja i Cyryla Terleckiego na temat ewentualnej unii prawosławia z Rzymem na terenie Rzeczypospolitej. Rozmowy te znalazły swój finał w październiku 1596 roku pod postacią unii brzeskiej na synodzie, na którym Lew reprezentował króla. Za zasługi włożone w dopełnienie unii otrzymał imienne podziękowanie od papieża Klemensa VIII.
Posłował na sejm 1597, broniąc zawartej unii przed sejmową opozycją. W 1598 roku odprowadził do Gdańska udającego się do Szwecji Zygmunta III, na którą to wyprawę pożyczył królowi 15 000 złotych.